60:20:20

สวัสดีครับ

ฉบับนี้จั่วหัวเรื่องแบบตัวเลขสัดส่วนง่ายๆ ที่ผมนึกขึ้นได้จากการได้พูดคุยเรื่องการทำงานกับน้องคนหนึ่ง น้องคนนั้นบ่นอยากทำงานที่ตรงกับใจ 100% ทำมาหลายที่แล้ว ไม่พอใจนั่นบ้าง ไม่พอใจนี่บ้าง ก็มีเหตุผลขับดันให้น้องหางานใหม่ๆที่หวังว่าจะตรงใจมากกว่าเดิม สุดท้ายก็ได้งานที่ไม่สมหวังดั่งที่คิดไว้ หนำซ้ำอาจจะไม่ถูกใจหนักกว่างานก่อนหน้าอีก

น้องถามผมว่า ผมมองเรื่องงานที่ชอบงานที่รักอย่างไรบ้าง ผมตอบกลับไปว่า คงมีคนที่เจองานที่ใช่ที่ชอบแบบสมบูรณ์100% น้อยมาก เพราะคนที่ได้อะไรตรงใจอย่างที่คิดคงเป็นคนที่โชคดีมากๆ ดังนั้นถ้าเป็นผมๆจะมองว่า งานที่ทำมีส่วนที่ชอบมากกว่าไม่ชอบก็น่าจะโอเคแล้ว ถ้าจะให้มากถึง 80-90% ดูจะคาดหวังเกินไป เอาเป็นว่าตรงใจซัก 50-60% ก็พอ แล้ว 40% ที่เหลือล่ะ ผมก็มองแบบแฟร์ๆโดยแบ่งออกเป็นสองส่วนเท่าๆกัน 20% แรก ผมมองว่างานกับผมก็เหมือนคนสองคนที่ต้องมาเจอกัน เป็นสังคมอีกแบบหนึ่งที่ต้องอาศัยการปรับตัวในการอยู่ร่วมกัน ดังนั้น 20% นี้ถามว่า ผมปรับตัวได้ไหม ซึ่งถ้าได้ก็มองว่าการปรับตัวเพียง 20% สามารถทำให้งานที่ชอบขยับเพิ่มขึ้นจาก 60%  เป็น 80% ก็เป็นเรื่องน่าสนใจทีเดียว

แล้วอีก 20% ที่เหลือล่ะ ผมมองว่าอย่างไร ผมคงไม่ชอบนัก ถ้าต้องปรับตัวให้เข้ากับใครซักคนจนเกินไป จนทำให้เสียจุดยืนหรือตัวตนไป ผมคิดว่าอีกฝ่ายก็น่าจะเปิดใจยอมรับในสิ่งที่ผมเป็นซึ่งเป็นการดีสำหรับทั้งสองฝ่ายในการปรับตัวเข้าหากัน ดังนั้น 20% นี้จะเป็นสิ่งที่ทำให้ผมยอมรับได้ง่าย (เพราะผมเองยังไม่อยากเปลี่ยนตัวตนของผมเลย และจะให้คนอื่นมาเปลี่ยนตัวตนได้อย่างไร) ดังนั้นการที่ผมจะทำงาน หรือต้องไปพบปะสิ่งใด สูตร 60:20:20 คงจะช่วยทำให้เราอยู่ร่วมกันได้ง่ายขึ้น โดยไม่สูญเสียสิ่งที่ชอบมากเกินไปหรืออยู่กับสิ่งที่ไม่ชอบมากไปนัก ในขณะเดียวกันก็สามารถปรับตัวเพื่ออยู่ร่วมกันได้เสมือนเป็นกติกาสากล (เฉกเช่น การมองไฟสีแดงว่าหยุด ไฟสีเขียวว่าไปบนท้องถนนเพื่อความเป็นระเบียบในการใช้ถนนร่วมกัน) รวมถึงยอมรับในตัวตนฝ่ายตรงข้ามหากเป็นสิ่งที่รับได้ ไม่ผิดศีลธรรม ไม่ทำให้ใครเดือดร้อน ก็น่าจะทำให้ตัวเราอยู่กับสิ่งที่ชอบแม้ไม่ 100% ก็ตามได้ง่ายขึ้นเยอะ

เช่นเดียวกับคน ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนสนิทหรือคนรักของเรา เขาคงไม่จำเป็นต้องเป็นคนดีเพียบพร้อมตรงตามสเปกเรา 100% แต่ขอให้มีส่วนที่ใช่มากกว่าไม่ใช่เป็นพอ ส่วนที่เหลือแบ่งเป็นกฎการอยู่ร่วมกันที่ต้องปรับตัว และเผื่อไว้ทำความเข้าใจในอีกฝ่ายซึ่งเป็นสิ่งที่เราไม่สามารถเปลี่ยนอีกฝ่ายได้ หรืออีกฝ่ายไม่สามารถเปลี่ยนให้เราได้ เป็นการทำความเข้าใจและยอมรับในสิ่งที่เป็นไปตามธรรมชาติของอีกฝ่าย เท่านี้ก็คงจะเป็นแนวทางนำไปใช้ในการเลือกงาน เลือกคบคน เลือกทำ เลือกใช้ เลือกไป รวมถึงการเลือกหรือไม่เลือก แต่ก็สามารถผสมผสานความเป็นตัวเราตัวเขาได้อย่างกลมกล่อมกลมเกลียวเลยทีเดียว

ลองดูไหมครับ 60:20:20 สูตรแห่งความกลมกล่อมกลมกลืนกลมเกลียวเพื่อการอยู่บนโลกกลมๆใบนี้ร่วมกันครับ